De Friese Stabij

De Stabyhoun of Friese Stabij is een staande, opjagende en apporterende vogelhond. De Stabij komt, evenals de Wetterhoun, uit Friesland, uit het Friese Woudengebied (het oosten en zuidoosten van Friesland). Het is een van de 11 Nederlandse rassen. Vermoed wordt dat hij afstamt van de -ooit door de Spanjaarden naar Nederland genomen- Spaniëls en daarna verder is ontwikkeld in Nederland. Verwant aan de Stabij zijn de Drentsche patrijshond en de Heidewachtel die vermoedelijk ooit van dezelfde Spaniëls af stamden maar net in een wat ander gebied en voor andere doeleinden gefokt zijn. Vandaag de dag bestaan er nog ongeveer 3500 originele Stabij's en er worden er ieder jaar zo'n 300 geboren. 


Eigenschappen: 

Het is een zeer goede jachthond en bovendien een uitstekende gezinshond. Hij heeft de naam erg vriendelijk en enthousiast, charmant maar ook eigenwijs te zijn, ook tegenover kinderen. De stabij is een staande jachthond, dat wil zeggen een hond die zodra hij de aanwezigheid van wild bespeurt roerloos stil blijft staan, soms met een voorpoot geheven en met de neus in de richting van het wild. De Stabij is een zeer goede zwemmer en is dan ook in staat het wild in het water over grote afstanden te apporteren. 

Het is een middelgrote hond: de ideale hoogte voor reuen is 53 cm en voor teven is dit 49 cm. De meest voorkomende kleur is zwart met een witte aftekening, maar ook bruin, zij het zeldzaam, met een witte aftekening komt voor. De Stabij is een zeer actieve hond, vooral puppy's dienen om de 2 uur uitgelaten te worden. 

De Stabij heeft in Nederland samen met de wetterhoun een rasvereniging. 


Bron: Wikipedia