aa 

 

Barones Lobke v. 't Brabantse Bont

Roepnaam: Lobke

Lobke was Kip in het nest. Op 4 Juni 2011 is zij naar haar nieuwe gezin toe gegaan, naar Winny, Britt, Mats & Kira, te Gent, België.
Lobke woog 4.800 kilo toen zij het nest verliet met een leeftijd van exact 8 weken. 
Stabyhoun.nl


Op 29 maart 2012 is helaas ook bij Lobke cataract vastgesteld, aan haar linker oog. Haar rechteroog is voorlopig vrij.


4 Juni 2011
we zijn goed thuisgekomen en Gent lijkt wel Zuid-Europa met 30° buiten en gelukkig een frisse woonkamer. Lobke is de 1,5 uur durende autorit wakker en alert gebleven. Het eerste half uur leek het wel of we een mini-Houdini in onze auto hadden: een wriemelende ontsnappingskunstenares die de eerste 10 minuten wonderlijk hoog kon gillen. 
Thuis heeft ze eerst wat gedronken in de gang. Voor Kira (golden retriever) is de gang het meest neutrale terrein van het huis en daar hebben we ook de kennismaking laten gebeuren: het was acceptatie op het eerste zicht met twee kwispelende staarten. Kira heeft daarna wel enkele toertjes in de woonkamer gemaakt met haar bal om duidelijk te maken dat het echt hààr bal was, maar Lobke bleef ontspannen zitten of rondsnuffelen. Na een supergrote plas (binnen, maar dat maakte me niet uit) is Lobke onder de tafel in slaap gevallen. Kira gaat afwisselend soezen in de tuin en snuffelen aan Lobke met een zwiepende staart en zachte piepgeluidjes - dat gaat voorlopig prima.

Update 2; 4 Juni 2011
Ik denk niet dat Kira ervan uitging dat Lobke een blijvertje zou zijn en na de eerste vredige uren is zij bezig met haar positie van "eerste hond" duidelijk maken: grommen, blaffen, paraderen met speeltjes,... 
Het moeilijkste moment was de etenstijd: Kira kreeg als eerste eten maar omdat zij snel eet en Lobke langzaam en met stukjes en beetjes wat peuzelt, is het voor Kira voorlopig een lichte marteling om dat mee te maken. Ze kreeg voor geduldig wachten nog een lekkere kippennek, maar toch.Lobke blijft zich bij dat blaffen en grommen behoorlijk stabiel gedragen: af en toe even onderdanig, maar daarna onmiddellijk terug in voor wat spelen of wat snuffelen. Ze is een wijs hondje, met ogen van "een oude ziel".Ik mis wel haar signalen voor een plasje of kakje omdat ze zo goed aan multitasking doet: drinken en tegelijk een plasje maken; volop spelen met een knuffel en één minuut later ruik ik een kakje ;-). Ze heeft veel deugd aan de nestknuffel: die wordt heen en weer gesleept en Kira ruikt er wel aan maar blijft er voorlopig af.We hebben daarnet even een korte avondwandeling langs de vaart gemaakt: Lobke hobbelt achter Kira aan en Kira doet alsof ze er niet is maar ze past wel haar tempo aan, dus dat valt al mee. En nu liggen ze alletwee aan een andere kant van mij te slapen. Vrede voor even. Het zijn 2 schatten, alleen weten ze het nog niet van elkaar. 


5 Juni 2011
Het is zoeken wat werkt met 2 honden die 4 jaar in leeftijd verschillen.
Gisteren ben ik beneden blijven slapen op de sofa, maar het bleef onrustig: Kira met veel grommen en blaffen, Lobke met veel piepen en maar af en toe een kwartiertje rust. Omdat de tuindeuren openstonden, ging Kira uit frustratie ook nog eens de buurkatten opjagen - haar reputatie van "de stilste en liefste hond van de buurt" is er op één dag aan ;-). Dus om 2u heb ik beide honden mee naar mijn slaapkamer genomen, in mijn bed, waar ze uiteindelijk ook zullen slapen. Na een woeste blaf van Kira om de slaapposities duidelijk te maken (zij aan het hoofdeind, Lobke aan het voeteind) vielen ze tot mijn verbazing na 2 minuten in een rustige slaap tot 7 uur vanochtend.
Lobke helemaal blij wakker, plas buiten gemaakt, wandeling langs de vaart voor Kira's plas, samen rustig naast elkaar gegeten. En daarna was Kira's geduld blijkbaar op en was het terug zoals gisteren.

Update 2; 5 Juni 2011
We hebben deze namiddag Kira's routine terug opgenomen en we zijn naar de velden geweest waar Kira kon spelen en zwemmen met haar vertrouwde hondenvrienden. Lobke huppelde vinnig los mee, maakte onbevreesd kennis met een stel grote honden (herders) en speelde zelfs met Chow, een verliefde staffordpup van 4 maanden. Het was ook leuk om door de ogen van een pup de wereld te zien: blaadjes en takjes, kruipende kevertjes, wiegende grassprietjes,... alles is het onderzoeken waard. Kira maakte van het trage tempo gebruik om de mesthopen in de volkstuintjes te bezoeken, maar ze kwam elke keer opgewekt terug om te kijken hoeveel meters Lobke en ik intussen gevorderd waren. En in huis is er nu ook meer acceptatie van Kira naar Lobke toe, dus dat geeft rust.

Later v.d. week komen foto's.


6 Juni 2011
De nacht was rustig en de afstand tussen Kira en Lobke is intussen minder dan 1 meter: binnenkort kunnen ze samen op de foto ;-) 


7 Juni 2011
Gisteren, tijdens veel bezoek, begonnen Kira en Lobke zowaar met elkaar te spelen: voorpoten omlaag, poep omhoog en kwispelende staarten; om beurten op de rug liggen en de ander laten snuffelen en knabbelen aan de oren - ontroerend om zien. 's Avonds verviel Kira terug in een snauwerige houding, maar vanochtend werd ik wakker met Kira liggend op haar rug en Lobke met haar hoofd op Kira's buik. En de ochtend is ook gestart met een speelkwartiertje van beide honden: zeer grappig om zien omdat ze eenzelfde soort spel hebben maar een totaal ander formaat. 
Kira's eerste blaf hoorden we pas toen ze 6 maanden oud was, en toe nu toe haalde ze geen 10 blaffen/jaar. Lobke wordt intussen feller en luidruchtiger met de dag: veel blaffen (en Kira blaft terug), crossen (Kira blijft wachten tot ze haar toer rond de zetels heeft afgewerkt) en knuffels verslepen. Ze is ook al één keer ontsnapt naar de tuin van de buren, gelukkig komt ze vrolijk aangelopen op "Lobke, kom". 

Lobke en haar knuffel Stan
Stabyhoun.nl

Lobke & Kira
Stabyhoun.nl

Lobke & Kira samen
Stabyhoun.nl

Nieuwsgierig
Stabyhoun.nl

Stabyhoun.nl


10 Juni 2011
we komen net terug van de dierenarts i.v.m. Lobkes inentingen: ze is gezond en wel en weegt nu 5,18 kg.
In bijlage vind je nog wat foto's van Lobke en Kira die samenspelen in de huiskamer die er voorlopig uitziet als één groot speelbed. Lobke is voor 90% zindelijk en volgende week woensdag hebben we de eerste puppyklas . "Kom" en "zit" gaan al prima maar apporteren zit er (nog) niet in - overal op en onder en in klimmen des te meer ;-)


Stabyhoun.nl 

Stabyhoun.nl 

Stabyhoun.nl

Stabyhoun.nl 

Stabyhoun.nl 


13 Juni 2011
Lobke steekt nu meer energie in ondernemen en minder in zindelijkheid. Zondag waren de 2 honden beneden aan het dutten en ging ik boven de bedden opmaken. En toen stond Lobke plots naast mij: ze was zelf de trap opgeklommen - die is nu dus ook gebarricadeerd. En ze heeft één plek naast de zetel waar ze van alles uit de tuin verzamelt: takjes, gras, aarde, slakken,... De kakjes blijft ze buiten doen, maar voor de plasjes komt ze soms terug binnen om die willekeurig ergens in huis te doen, dus daar ben ik extra op aan het letten.
En Lobke is eindelijk goed beginnen eten. Gisterenmiddag had ik haar 4 potjes aangeboden: met royal caninkorrels geweekt in wat lauw water (weinig interesse), idem en wat vlees erbij (weinig interesse), enkel vlees (geen interesse) en - een mens blijft hopen - uiteindelijk ook nog eens een potje droge royal caninkorrels. En die at ze onverwachts allemaal op! En vandaag ook probleemloos: alle droge korrels eet ze op - het is een opluchting :-)) 


16 Juni 2011
we zijn daarnet  even naar de velden geweest: zie foto's. Het is leuk en herkenbaar om de verhalen van de andere pups te lezen.  Zo moet Lobke bij een wandeling de eerste 20 meter gedragen worden - wég van de voordeur. Daarna wandelt ze met stukjes en beetjes mee aan de lijn; de terugweg gaat in volle vaart en bij de laatste huizen probeert ze elke stoep op te klimmen - de juiste voordeur is voorlopig iets te ver voor haar ;-) 
Het eten van de royal caninkorrels blijft prima gaan: 200 à 240gr/dag verspreid over 4 etensbeurten. Haar tandjes lijken steeds scherper te worden en Mats zijn kousen (liefst met zijn voeten nog in) zijn haar huidige favoriete speelgoed. 

Kira & Lobke: de wijde wereld in
Stabyhoun.nl 

Lobke in het hoge gras achter Kira aan
Stabyhoun.nl 

Kira & Lobke; elk met een passende stok.
Stabyhoun.nl 


21 Juni 2011
Lobke groeit inmiddels zichtbaar en ze staat steeds hoger op haar gevlekte pootjes. Ze kan zich intussen zoals een kat via haar nagels op de stoffen zetel binnen enkele seconden omhoog hijsen - tot nu toe Kira's veilige rustplek. De twee honden hebben  elke dag rond rond 10 uur 's ochtends en 10 uur 's avonds "een dol hyperactief kwartier". En verder stapelen we alles steeds hoger: schoenen, planten, boeken,... Ze pakt alles vast en ze lukte er daarnet zelfs in om de gordijnen deels dicht te trekken. 
De wandeling wég van de voordeur gaat beter, maar langs de vaart gaat het zéér langzaam omdat Lobke roerloos blijft zitten en kijken naar elke eend en duif die we tegenkomen. En op TV volgt ze ook gefascineerd zwermen vogels op National Geographic, terwijl de rest haar niet interesseert. Ze wordt een nieuw soort jachthond:  geen apporterende en geen staande, maar een zittende ;-) 


24 Juni 2011
Het eten blijft goed gaan en beide honden respecteren elkaars etensbak die op 1,5 meter van elkaar staan. Maar gisteren deed Lobke onverwachts een snelle uitval naar Kira's etensbak en ging ze er met een grote eukanuba-korrel vandoor: ze heeft steeds meer lef. Gisteren zijn we naar het bos geweest met 7 mensen en 9 honden: een drukke bedoening. Gelukkig is Lobke nog licht genoeg om een groot deel van de tijd te dragen, want ze verbruikt veel energie met spelen - vooral met staffordpup Chow (zie filmpje). En vandaag houden we het rustig, gaat Mats puppy-sitten en doe ik apart met Kira een lange wandeling.


1 Juli 2011
Ik ben vandaag met Lobke naar de dierenarts gegaan voor haar 12weken-inentingen. Ze is gezond, klein, vinnig en speels met 7,5kg. Ze kent intussen een aantal commando's: kom, zit,  eten (loopt naar de keuken), slapen (loopt naar de trap), wandelen (loopt naar de voordeur), aanlijnen (komt en gaat zitten), in de auto en - sinds twee dagen! - los. Apporteren gaat heel soms en als Kira zwemt gaat Lobke kijken met haar voorpootjes in het water en haar achterpoortjes veilig op het droge. We zijn twee keer naar een individuele puppyles geweest en daar was haar motivatie gering: 2x kom en 2x zit en dan was er geen beweging meer in te krijgen. Net als Kira tijdens haar individuele puppylessen: eigenwijs, maar liever. Lobke nestelt zich tussen benen of gaat slapen, Kira gooide zich uit protest op haar zij of haar rug. Binnenkort zijn het echte puppyklasjes en die vond Kira ontzettend leuk, dus hopenlijk Lobke ook. Foto's volgen, maar Lobke heeft haar eerste en hopenlijk enige kabeltje stukgebeten: dat van het fototoestel. 


8 Juli 2011
Vandaag nog eens naar de individuele puppyles geweest, maar we zijn vroeger dan voorzien gestopt. Lobke weigert commando's uit te voeren zonder Kira in de buurt. Zonder leiband gaat het een beetje, maar zodra de leiband aangaat zet ze zich schrap en blijft ze zitten. Volgens de trainer is ze zeer lief, zit er geen kwaad in en is er geduld nodig ;-). We krijgen morgen een 'herkansing' in een puppygroepje waar o.a. staffordpup Chow inzit. En ik heb als huiswerk om ook apart met haar te wandelen zodat ze iets onafhankelijker van Kira wordt. Het spel tussen Lobke en Kira wordt intussen steeds ingewikkelder, grappiger en (iets minder leuk) luidruchtiger. Vooral het verstoppen achter de bank, dan onverwachts erop springen en eraf is hot - er is dus plezier genoeg. Ze heeft gisteren ook haar eerste loslopende koeien en schapen ontmoet; Kira nam een grote bocht maar Lobke ging even uitdagend diep blaffen. Gelukkig reageert ze dan wel op een "kom".


9 Juli 2011
De 'herkansing' vandaag in het puppyklasje was gelukkig prettig. Er waren 4 andere onbekende pups en zonder Kira heeft Lobke wat tijd nodig om te wennen, maar daarna is ze speels. Haar "kom" (= zonder leiband zoeken naar het baasje langs verschillende hekken) was de beste van alle pups en idem voor de "blijf": nog steeds haar favoriete commando in de puppylessen ;-). Het lopen aan leiband ging enkel als een 2de pup meeliep, en dan nog met horten en stoten. Doelloos aangelijnd heen en weer lopen - niet naar de voordeur of de auto - lijkt haar onzinnig. Ze is ook niet echt te motiveren met voedsel. Bifiworstjes en stukjes kip gaan soms, maar een aai of een meelopende hond helpen beter. Het blijft wel een schat en grote flodder, en het is leuk dat ze een eigen karakter heeft.


16 Juli 2011
ik heb met de trainer gepraat over hoe we de oefeningen motiverender kunnen maken voor Lobke, en jouw opmerking dat een stabij bezig is met "wat is het nut van de oefeningen - wat levert het me op?" heeft geholpen. Lobke krijgt nu geen beloning meer voor het opvolgen van het commando "voet", maar wel voor het bereiken van een doel - bvb. de kegel. En dat ging 20 minuten verbazingwekkend goed. Daarna ging ze terug op de rem staan, maar het was al zo'n vooruitgang dat ze ook mocht ophouden. De "kom" was deze week een ingewikkelde zoektocht omdat in de hekken steeds andere poortjes werden opengezet en afgesloten, en dat doet ze schitterend: nadenken vindt ze leuker dan gehoorzaam volgen ;-) 


19 Juli 2011
Met Lobke blijft het prima gaan. Eten is probleemloos; zindelijkheid gaat nog op en af, maar dat komt wel goed. Het meest verrassende vind ik dat ze een echt Lobke / liefje is: een grote flodder naar mij toe, maar eigenlijk naar iedere mens en hond die ze tegenkomt. Ze kan dan ook verbijsterd kijken als na al het uitnodigend kronkelen met haar lijfje en zwiepen met haar staartje een mens/hond voorbijloopt zonder haar aandacht te geven ;-).


28 Juli 2011
In de Lange Velden spelen we "Zwarte Pieten": rondstrooien van hondenkorrels in het water zodat de honden er al springend en zwemmend achteraan gaan. Lobkes achterpootjes zijn nog steeds bang van water, dus zij blijft aan de kant staan en krijgt daar af en toe een korrel ;-)
Stabyhoun.nl


Stabyhoun.nl

Stabyhoun.nl

Stabyhoun.nl 


2 Augustus 2011
We zijn vandaag naar de dierenarts geweest voor de laatste inspuitingen. Lobke is kerngezond en weegt 10,9 kg.


13 Augustus 2011
Lobke staat intussen een stuk hoger op haar pootjes: ze is sneller en feller geworden. Naast de hoeveelheid spullen die ze intussen van tafels kan pakken, is daar nog een onverwacht gevolg aan verbonden. In de hondenschool zat ze in het groepje beginnelingen-puppy's van de kleine en mediumhondenrassen. Omwille van haar felheid en omdat ze snel leert is ze tegelijkertijd "gepromoveerd" naar een groepje gevorderden: pups van grote(re) hondenrassen die al minstens één volledige reeks achter de rug hebben. Ze is nu de jongste en de kleinste, maar ze past hier prima in. 


20 Augustus 2011
Enkele foto's van Lobke in de tuin
Stabyhoun.nlStabyhoun.nl
Stabyhoun.nlStabyhoun.nl 


18 September 2011
Patty schrijft: We zijn bij Winny op bezoek geweest, bij Kira & Lobke. Het was erg leuk Kira eens in het echt te zien en Winny en Lobke weer terug te zien. We hebben een ontzettend leuke middag gehad. Bedankt!

Stabyhoun.nlStabyhoun.nl 

Lobke
Stabyhoun.nl 

Senna (links) & Lobke (rechts) samen
Stabyhoun.nl


21 September 2011

Lobke is terug stabieler aan het worden na enkele weken terugval: intens en langdurig bang voor harde geluiden (een grasmachine, omvallende stoel, stemmen en muziek door een microfoon...) en opnieuw plasjes in huis. Momenteel is ze vanzelfsprekend zindelijk en heeft ze geen last meer van de paniek en angst.
Ik vind haar nu in een heel leuke fase: met de pittigheid en de eigenzinnigheid die horen bij een beginnende puber, en daarnaast nog altijd het knuffelige en blije dat ze al had als puppy. Ze heeft vandaag ook haar eerste kippen gezien, en waar ze enkel kijkt naar duiven en eenden, ging ze nu gebiologeerd in jachtpositie staan: roerloos, neus in de richting van de kip en rechtervoorpootje opgetrokken - wachtend op mijn schot ;-) 


4 November 2011
Het is onwaarschijnlijk maar wij worden hier nog elke maand meer verliefd op Lobke. Ik had nooit gedacht dat dat zwarte kopje zo expressief kon zijn: van lief naar koppig, van soezerig naar fel. Ze is ook zo mooi: na de schimmel, de pluisoren en de pluimstaart beginnen nu ook de haren op haar broek, buik en kraag volop te groeien; ze is een parmantig hondje. 
We hebben een periode gehad waarin ze alles van de tafels pakte wat we er op lieten liggen, maar daar zijn we intussen ook doorheen. Ze krijgt nu af en toe een gebruikte schoen die ze opsnuift als een soort drug (neus in de schoen) en waar ze intens lol aan beleefd met schudden en kauwen. Het blaffen binnenshuis duurt nog maar een paar minuten, maar buitenshuis krijg ik er nog geen rem op: ze blaft vooral om andere honden aan het spelen te krijgen en dat kan ze lang volhouden. Ze maakt intussen ook een behoorlijke snelheid in het achtervolgen van / zich laten achtervolgen door de andere honden. 
De hondenschool blijft heel goed gaan; we zijn nu midden in onze tweede reeks van 10 lessen bij de gevorderen-puppies. Maar buiten de hondenschool gaat ze als puber commando's op een nieuwe manier interpreteren. "Kom" wordt "blijf eerst minstens 3 minuten op minimum 3 meter afstand staan". "Volg" wordt "zet je 4 poten schrap en laat je baasje eerst de lijn slap houden voor je in beweging komt".
Kira en Lobke hebben veel deugd aan elkaar: ze flodderen en spelen veel. Het vreemde is dat 2 honden rommel maken en bergen zand binnenbrengen alsof ze met 4 zijn. Maar ze geven ook plezier en geluk alsof ze met 4 zijn ;-).


5 december 2011
Het is leuk om de verhalen van de andere pups te kunnen volgen. Soms zijn dingen herkenbaar: het pakken van de tafels en stelen van eten, het nieuwsgierig en aanhankelijk zijn. Soms is het een opluchting dat Lobke anders in elkaar steekt: ze heeft, zoals de puppytest ook uitwees, geen jachtinstinct en kan probleemloos los rondlopen. Soms is het verbazingwekkend: broertjes en zusjes die 'relaxed' zijn - dat is geen woord dat bij Lobke past. Zij is vinnig, sociaal, knuffelig, fel, speels, alert ... een pak leuke eigenschappen, maar niet relaxed.
Het is wel meegenomen dat de puppytest niet volledig juist was met 'gering leervermogen': ze is in de hondenschool steeds bij de makkelijkst-lerende pups, uitgezonderd enkele lessen waarin ze - met voorsprong - de meest tegendraadse pup was en een demonstratie gaf van hoe eigenzinnig een échte stabij wel kan zijn.


2 Januari 2012
Een leuk 2012 voor al de pups & baasjes, met veel wandelingen! 
We hebben nieuwjaarsnacht doorstaan, maar Lobke was gedurende 3 uur een wrak van een hondje. Af en toe vuurwerk of een bommetje was te doen, maar het doorlopende vuurwerk van 10 uur 's avonds tot 1 uur 's nachts gaf een trillend en hijgend hondje met een hoorbaar bonkend hart. Zelfs Kira, die zoals elk jaar lui lag te luisteren naar het vuurwerk, kon haar niet tot rust brengen.
Maar de dag erna was alles voor Lobke terug in orde en werd ze meteen ook loops; ik ben benieuwd of het ook haar temperament verandert.

Lobke een botje aan het eten 
Stabyhoun.nl 


22 Januari 2012
Lobke is eindelijk niet meer loops. De reutjes komen niet meer aangespurt en ik hoef niet meer tegen eigenaars te gillen "ze is loops!". Na veel bloedverlies in het begin (soms verlekkerd opgelikt door Kira) en weinig eetlust heeft ze nu honger voor 2 en is ze terug wat in haar normale doen aan het terugkeren. Ze was de voorbije weken hyper en liep samen met Kira steeds verder weg de velden in, dus ben ik gaan oefenen met een jachtfluitje. Lobke reageert daar prima op, maar Kira doet alsof het niet voor haar bestemd is. Eigenlijk is Kira behoorlijk eigenwijs voor een golden retriever en Lobke behoorlijk gemakkelijk voor een stabij: ze zijn elkaar waard. 


Stabyhoun.nl

Stabyhoun.nl

Stabyhoun.nl Stabyhoun.nl

Stabyhoun.nl Stabyhoun.nl


20 Februari 2012

Britt, Lobke en Kira
Stabyhoun.nl

Kira en Lobke op de vijver
Stabyhoun.nl

Lobke en Kira
Stabyhoun.nl

Een filmpje:


29 maart 2012
Ik ben vanochtend met Lobke naar de oogspecialist geweest in de dierenkliniek van de Gentse universiteit. Ik ben nog wat aan het bekomen van de schok maar ze heeft jammer genoeg ook cataract in haar linkeroog, haar rechteroog is (voorlopig) vrij. Het zijn nu 3 vlekjes, bij de kern en vooraan. Met het blote oog is het niet te zien en ze heeft er nu ook geen last van. We moeten volgend jaar opnieuw op controle, en ik merk dat ik geneigd ben om het nieuws te verdringen. Er is nu niets aan te doen, Lobke en Kira hebben er geen besef van en blijven zot van elkaar. En het komende jaar kan ook prima normaal verlopen.
Ik was daarnaast ook met Lobke naar de dierenarts geweest omdat ze de laatste week weigerde iets te eten. Ze bleef wel actief met veel flodderen en likjes geven binnenshuis, maar ook veel gaan vechten met vreemde honden buitenshuis en veel graven. Achteraf bekeken had ik het kunnen weten na je verhalen over Senna: Lobke is schijnzwanger en krijgt nu medicijnen om dat sneller te laten voorbijgaan. Dus ik ben al blij met die diagnose en met het feit dat het een overgaande periode is en ze daarna terug zal eten en zich sociaal kan gedragen met andere honden.


21 Mei 2012
Na de medicijnen was Lobke's schijndracht binnen een week over en tegelijkertijd was het gedaan met niet-eten, vechten en graven - wonderlijk hoe hormonen het karakter van een hond kunnen beïnvloeden.
We zijn net terug van een weekend in Zeeland en Lobke is totaal, maar dan ook totaal, verzot van het strand: crossen met Kira en elke andere hond die ze tegenkomt op het natte, harde zand. De enige manier waarop Kira en ik een uur rust kregen was ons gedrieën opsluiten in de slaapkamer, waar geen nat zand te zien was en geen zeelucht te ruiken. Bij het naar huis rijden bleef Lobke zo hard protesterend piepen dat ik een eind terug ben gereden om in de miezerregen nog een allerlaatste keer een strandwandeling te maken. Ik heb vandaag een extra dag verlof genomen om te bekomen van het weekend...
Het bericht van haar cataract is na de eerste weken meer op de achtergrond verdwenen. Het speelt nog wel mee, bvb. toen ik terug reed naar het strand - dan denk ik: laten we er maar van genieten dat ze nu nog onbekommerd kan rennen. En ik ben opgelucht-blij als ik de beelden zie van Senna die speelt met Melo en aandachtig aan het speuren is, of als ik lees dat Douwe net zo'n leuk hondenleven heeft als de andere pups!


13 Juli 2012
We hebben de voorbije nachten o.a. dankzij Lobke vol entertainment doorgebracht. Het begon met een muis in de huiskamer (we zagen één muis en ik hoopte dat het steeds dezelfde was). Zodra het donker werd begon de muis te bewegen en volgde Lobke haar op hoge poten via haar neus achter de kasten - Kira bleef dutten. Het was een muis met lef en soms doorkruiste ze de woonkamer of spurtte ze voor de kasten langs; Lobke die de wacht hield sprong dan met haar vier poten de lucht in en krijste van opwinding. 's Nachts liet ik de tuindeuren open in de hoop dat de muis naar buiten zou verhuizen of dat de buurkatten (enkele katers en één kattin) hun werk zouden doen en even naar binnen zouden komen. Boven in bed hoorden we het getrippel extra goed en Lobke sprintte dan naar beneden om daar hard te blaffen en daarna hijgend terug boven te komen slapen. Omdat de katers krols waren, hadden we ook enkele kattengevechten 's nachts, waarop Lobke én Kira naar beneden spurtten om in de tuin uitzinnig te blaffen - gevolgd door het tikken van mensen op hun slaapkamerramen in de hoop op stilte.
De muis is nu weg, de katers zijn niet meer krols en de kattin is waarschijnlijk zwanger: de nachten zijn opnieuw rustig. Volgend jaar leg ik een vijvertje aan met brulkikkers en/of koop ik een haan en enkele kippen. Nog meer dierenlol!


3 September 2012
Lobke en Kira hebben een wat trieste speel-loze periode achter de rug. De aanleiding was nochtans grappig. Ik wou een tijd geleden gaan wandelen met de honden en ik stond in de gang mijn sandalen aan te doen, terwijl Lobke aan de voordeur al hyper heen en weer liep. Kira kwam aanslenteren vanuit de huiskamer, zag dat ik bijna klaar was en begon in de keuken iets sneller te lopen. Op dat moment draaide Lobke zich om naar de keuken om Kira te zoeken. En beide honden botsten neus aan neus op elkaar aan de deuropening tussen de keuken en de gang. Ze schrokken zich te pletter, met veel geblaf en gegrom van Kira - en angstaanjagend gekrijs van Lobke. Ik dacht even dat we alle drie een hartaanval zouden krijgen.
Lobke herstelde zich snel en kwam springend en kwispelend steun zoeken bij mij, maar Kira was in shock. Zij liep langzaam achteruit terug door de keuken naar het midden van de huiskamer en bleef daar roerloos staan. Er was minutenlang geen beweging in te krijgen. Vanaf dat moment was Kira bang van Lobke. Ze wou niet meer met haar in de gang (wat te begrijpen was), maar ook niet meer samen op de zetel of op de achterbank van de auto, of (het lastigste) wandelen naast Lobke. Kira gedroeg zich als een bejaarde golden retriever die dagelijks gebeten werd: witte, neergetrokken snoet - oren en staart omlaag. Zodra ze Lobke zag, was er geen gekwispel meer te zien bij Kira en probeerde ze zo ver mogelijk uit de buurt te blijven. Lobke begreep er weinig van en ging vaak op twee meter afstand van Kira fel staan blaffen, wat niet echt hielp.
Kira heeft sinds ze pup was af en toe een drama-queen-periode waarin ze overdreven reageert, maar met negeren is het meestal snel opgelost. Alleen duurde het nu een week voor de twee honden zelf een oplossing vonden. Kira ging ruim voor de wandeling aan de keukendeur liggen zodat zij eerst de gang in kon. En Lobke hield op met blaffen als ze merkte dat Kira bang werd. En nu is Kira eindelijk over deze drama-queen-periode heen en spelen ze terug vrolijk samen zoals vroeger  :-)). 


20 September 2012
Nog wat foto's en een kort filmpje van Lobke en Kira aan zee.

Stabyhoun.nl

Stabyhoun.nl Stabyhoun.nl

Stabyhoun.nl

En nog een kort filmpje:


15 December 2012
Enkele weken geleden heeft Lobke met haar rechtervoorpootje in glas getrapt. Een stuk van haar voetkussentje was er af en de wonde was te groot om te hechten. Ze heeft dus een 10dagen-kuur gehad met antibiotica, wondzalf en wandelen met schoentjes. Eén schoentje aan de gewonde poot ging niet: ze bleef zitten tot ze het uit kon trekken. Twee of vier schoentjes gingen iets beter. Ze zag er modieus uit met haat zwart+groene laarsjes, maar ook zielig. Veel wou ze niet stappen en het manken bleef. Intussen is de wonde prima geheeld en crosst ze weer met Kira de velden in. En ze graaft terug elke dag fanatiek en snuivend in de laatste zachte molshopen van dit jaar. 


22 maart 2013
Lobke heeft een traumatische decembermaand gehad omwille van de bommetjes. Behalve in de stille voormiddagen durfde ze niet naar buiten. Ze verschuilde zich meestal onder tafel en 's avonds deed ze ook terug haar behoefte binnenshuis. In januari durfde ze gelukkig terug de tuin in, met dank aan de buurkatten die bleven uitdagen. Maar intussen had ze een verbazingwekkende link gelegd tussen de bommetjes en de lampen van lantaarnpalen (aan of uit) waardoor ook de ochtendwandeling in onze buurt niet meer lukte. Ik ben toen veel met haar en Kira in de lantaarnloze velden gaan wandelen en sinds een maand dooft die link uit en veroveren we langzaam terug de buurt, lantaarnpaal na lantaarnpaal. Soms sluipt ze nog wel voorbij, ogen omhoog en staart omlaag, maar ze blokkeert een stuk minder.
In huis is alles voor Lobke terug veilig. Ze knuffelt met ons en ze speelt volop met Kira. En in lantaarnoze gebieden blijft het een plezier om te zien hoe ze jaagt achter konijnen of gewoon voor de lol hard heen en weer rent.


16 maart 2014
ik hoop dat jullie een leuke nestwandeling hebben, maar ik pas omwille van mijn gezondheidsperikelen. En ik vind voorlopig mijn fotostoestel niet meer terug, vandaar de geschreven update:
Lobke is een immense flodder geworden. Ze heeft daarin iets poes-achtig ontwikkeld: veel kopjes en likjes geven en langs honden- en mensenbenen heen strijken. Ze is nog steeds gek van wandelen in de velden, maar sinds een jaar ga ik 's avonds alleen met Kira naar buiten omdat Lobke dan nog wel de tuin in wil, maar geen buurtwandeling meer wil maken. Ik zie niets verergeren aan haar ogen en omdat het eerste onderzoek zo traumatisch was, wacht ik voorlopig rustig af.
Kira is intussen een zwerver geworden, ze spurt probleemloos (voor haar, niet voor mij) kilometers ver - dus zij moet jammer genoeg meer aan de lijn terwijl Lobke los mag lopen en geniet van het graven in mollenhopen en geuren opsnuiven; ze gedraagt zich als een perfecte staande jachthond en ze zorgt ervoor dat ze in mijn zicht blijft. Bij één van de twee honden is de opvoeding dus min of meer gelukt.
Kira is intussen 7 jaar en tot Lobke erbij kwam had zij elk jaar minstens twee keer een oogontsteking. Vanaf het begin likt Lobke bijna dagelijks Kira's ogen schoon en zijn de oogontstekingen voorbij: volgens mij valt er geld te verdienen met de helende werking van stabij-speeksel :)